Yıllardır Almanya’nın Nürnberg şehrinde yaşayan Trabzon kökenli Hilmi dede, kurban bayramına birkaç gün kala ailesini bir araya toplar ve gördüğü bir rüyayı kötüye yorumlayarak, “Bu bayram nemazini memlekette kilmak istiyrım. Bu belki benum son bayramım olabilur.” der. Uzun bir süredir Trabzon’a gitmemiş olan Hilmi dede, son yıllarda demans hastalığına yakalanmış ve gel git akıllı olmuştur. Hilmi dedenin bu vasiyet gibi kararı üzerine sülale hemen harekete geçer ve torun Hami’yi, dedesi Hilmi’yi Trabzon’a götürmesi için görevlendirir. Fakat bir sorun vardır, bayram tatili nedeniyle Nürnberg’den direkt Trabzon uçağı bulamadıkları için, önce İstanbul’a uçmaları gerekmektedir. Havaalanından kiralayacakları bir araba ile Trabzon Çaykara’ya yola çıkacaklardır. Her bayram öncesi tatil yörelerine akın eden halkımız, bu kez bayramın önüne ve arkasına gelen tatil günleriyle oluşan 9 günlük tatile hücum etmiş ve hava, kara ve deniz trafiğini kilitlemiştir. Hami ve Hilmi, İstanbul Havalimanı’ndan Anadolu Yakası’na 12 saatte zor gelmişlerdir. Hilmi’nin demansı arasıra tutmakta ve Hami’ye, “Gelduk mi?” diye sormaktadır. Akyazı ve Maşukiye’ye (Sakarya / Kocaeli) 1 günde gelebilen Hami, dedesi Hilmi’yi Trabzon’a ulaştıramayacağını anlar. Tam doğruyu söyleyecekken Hilmi dede, Kocaeli ve Sakarya civarındaki yeşil bölgeyi Trabzon’a benzetir. Dedesinin son arzusunu yerine getirmek isteyen Hami, Hilmi dedenin demansına da güvenerek, Maşukiye civarındaki bir köye girer ve “Trabzon’a geldik dedeciğim.” der. Artık bundan sonra Hami’nin tek amacı vardır; Hilmi dedeyi, bayram namazını kılacağı Çaykara’nın bir köyünde olduğuna inandırmak. Hilmi dede burayı Trabzon zannettiği için canı sürekli, “kırmızı benekli alabalık, karakovan balı” çekmektedir. Daha bir isteği bitmeden hemen diğerine geçmektedir; kemençe eşliğinde horon oynamak ister, hatta gençken sevdalık yaptığı Sakine’yi göreceğim, der. Hami’nin yalanı yolunda giderken Maşukiye’yi Çaykara zanneden Hilmi dede, yaylaya gidiyorum deyip çıkar ve kaybolur. İşler çok fena karışmıştır. Hami’nin, Hilmi dedeye, Nürnberg’deki ailesine ve sevgilisi Anna’ya söylediği yalanlar fena patlamıştır. Finalde herkes Hami’den hesap sormak üzere Maşukiye köyüne akın eder.