Mimar Elif, yıllar sonra ailesinin izlerini sürmek için Mardin’e gelir. Fakat şehre adım attığı andan itibaren taşların altında dolaşan karanlık bir çağrı hissetmeye başlar. Bunda, bölgenin su falı bakan bilge kadını Sultan Ana’nın sözleri etkili olur: “Su saklamaz. Seni buraya çağıran bir şey var kızım.” Şehrin dar abbaralarında kaybolan küçük kız Zehra’nın izi, Elif’i karanlığın kalbine çeker. Bu esnada taş ustası Ali ve geçmişin gölgesinde yaşayan Kasım, Elif’in yanında yer almak zorunda kalır. Fakat abbaranın içi, yaşayan bir mekân gibidir; gölgeler hareket eder, duvarlar nefes alır, su sesleri fısıltıya dönüşür. Elif, Zehra’yı kurtarmaya çalışırken kendi geçmişine dair bilmediği gerçeklerle yüzleşir. Talip’in kayboluşu ve abbaranın mühürlü sırları, zamanın iç içe geçtiği doğaüstü bir döngünün varlığını ortaya çıkarır. Hayatta kalmanın tek yolu, suyun ve taşın kadim bağını çözmektir. Bazıları geri döner… bazıları ise taşın altında kalır. ABBARA, Mardin’in mistik dokusunda geçen, suyun hafızası ve taşın laneti üzerine kurulmuş derin bir korku hikâyesidir.